Alles over jouw lichaam

Ziekte van Weil

De ziekte van Weil is een infectieziekte die in verschillende gradaties van ernst kan voorkomen. De ziekte kan zonder optreden van symptomen voorkomen, maar ook ernstige complicaties zijn mogelijk. In de volksmond wordt de ziekte van Weil ook wel de rattenziekte, melkerskoorts of modderkoorts genoemd. In dit artikel leest u alles over de oorzaak, de symptomen, het ziekteverloop en de behandelingsmogelijkheden van de ziekte van Weil.

 

Oorzaak

De ziekte van Weil wordt veroorzaakt door besmetting met de spiraalvormige bacterie Leptospira interrogans. Het wordt ook wel de rattenziekte genoemd, omdat de meeste mensen besmet worden via (indirect) contact met ratten. Vooral mensen die veelvuldig in contact komen met ratten, bijvoorbeeld rioolwerkers, behoren tot de risicogroep. Het drinken van water dat urine van besmette ratten bevat, kan leiden tot besmetting. Besmetting vindt plaats via de slijmvliezen of een open wond. Al met al is menselijke besmetting zeldzaam.

 

Symptomen van de ziekte

Besmetting met de Leptospirabacterie leidt niet altijd tot symptomen. Soms is het nauwelijks merkbaar dat de ziekteverwekkende bacterie in het lichaam aanwezig is. De complicaties kunnen echter ook zeer ernstige vormen aannemen. Veelal zijn het optreden van koorts en koude rillingen de eerste symptomen, gevolgd door hoofd- en spierpijn. Ook bloedingen in de longen, uit de sliemvliezen of huidbloedingen zijn mogelijk. Als de nieren worden aangetast, kan ook de urine bloed bevatten. Geelzucht door een ontsteking aan de lever is vaak een duidelijke indicator van de ziekte van Weil. Door middel van bloedonderzoek kan de ziekte worden gediagnostiseerd. De ziekte van Weil is, doordat deze besmettelijk is, een zogenaamde aangifteplichtige ziekte, waarvan melding moet worden gedaan om verdere verspreiding te voorkomen.

 

Ziekteverloop

Na besmetting met de ziekteverwekkende bacterie, kan het één tot drie weken duren voordat u de eerste symptomen opmerkt. Dit is de incubatietijd van de ziekte van Weil. Het ziekteverloop verschilt van onschuldig tot zeer ernstig. In het laatste geval wordt er gesproken van het syndroom van Weil. De sterfkans bedraagt vijf tot tien procent.

 

Behandeling en herstel

Op het moment dat de ziekte van Weil bij iemand wordt vastgesteld, wordt vaak gekozen voor een behandeling door middel van antibiotica, bijvoorbeeld met amoxilline, ampicilline, doxycycline of penicilline. Soms is het daarbij noodzakelijk om tijdelijke nierdialyse toe te passen. In de meeste gevallen herstelt de patiënt weer volledig van de ziekte, zeker bij een tijdige en juiste diagnose. Wel kan het zo zijn dat er nog gedurende enkele maanden moeheid optreedt.

Nog geen reacties geplaatst, wees de eerste.



Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*