Alles over jouw lichaam

Categorie: Algemeen

Longontsteking

Een longontsteking of pneumonie (in het Grieks ‘pneuma’ zucht, adem) is een infectie van het longweefsel.

Er bestaan verschillende vormen:
* Lobaire pneumonie: een of meerdere longkwabben zijn ontstoken.
* Bronchopneumonie: de ontsteking verspreidt zich van de kleine bronchiën naar de longblaasjes.
* Interstitiële pneumonie: ook het bind- en steunweefsel van de long is aangedaan.

Wat zijn de oorzaken van longontsteking?

Een longontsteking kan door bacteriën, mycoplasma (micro-organismen die op bacteriën lijken) of virussen veroorzaakt worden. Als de infectie optreedt zonder dat er sprake is van een afwijkende of zieke long dan spreekt men van een ‘primaire pneumonie’.

Vaak ontstaat een longontsteking als gevolg van een andere ziekte. Bij voorbeeld als complicatie van kinkhoest, mazelen, griep of malaria of als gevolg van kanker of een algemene aandoening van het immuunsysteem. In dat geval spreekt men van een ‘secundaire pneumonie’.

Hoe wordt een longontsteking behandeld?

Bij iedere vorm van longontsteking heeft de patiënt in eerste instantie rust nodig, De patiënt moet goed drinken. De lucht in de kamer van de patiënt moet vochtig gehouden worden. Prikkelhoest en pijn worden met medicijnen onderdrukt. Bij een laag zuurstofgehalte van het weefsel (hypoxie), bij benauwdheid, circulatie stoornissen en cyanose krijgt de patiënt zuurstof toegediend. Zodra het laboratorium de ziekteverwekker bepaald heeft, kan de oorzaak van de longontsteking met medicijnen behandeld worden die zich specifiek op de ziekteverwekker richten. Bij bacteriële infecties worden antibiotica toegediend, bij een infectie met pneumococcen geeft men bijvoorbeeld penicilline.

longontsteking

Wanneer moet men de huisarts raadplegen?

De bacteriële pneumonie heeft een plotseling begin met vrij opvallende verschijnselen waardoor men vanzelf al de huisarts opzoekt. Bij niet bacteriële longontstekingen zijn de symptomen niet zo uitgesproken. Als men last heeft van droge prikkelhoest, samen met hoofdpijn, spierpijn en lichte koorts, dan is het verstandig de huisarts te raadplegen.

Wat doet de dokter?

Bij iedere koortsige aandoening die met koude rillingen, pijn in de borst en hoesten gepaard gaat, behoort een longontsteking tot de mogelijkheden. Na het lichamelijk onderzoek wordt het bloed nagekeken en worden röntgenfoto’s van de long gemaakt, om de diagnose te bevestigen. De dokter zal soms de bloedgassen laten bepalen en een longfunctieproef aanvragen, om te controleren of de ontsteking ook ademhalingsstoornissen veroorzaakt. Als aan een niet bacteriële longontsteking gedacht wordt, onderzoekt men het bloed op mogelijke andere oorzaken.

Ziekteverloop

Hoe de ziekte verloopt hangt af van de verwekker en de ernst van de longontsteking. Over het algemeen kan men zeggen dat bacteriële pneumonieën dramatischer verlopen dan die welke door mycoplasma of virussen veroorzaakt worden. Complicaties zoals een longabces of etterige ontsteking van het borstvlies (pleuritis) komen tegenwoordig minder vaak voor, aangezien de behandeling meestal op tijd ingezet wordt. Maar van alle infectieziekten heeft de pneumonie, ondanks antibiotica, nog steeds het vaakst een dodelijke afloop.

Men maakt een onderscheid tussen acute en chronische pneumonieën. Als de röntgenfoto’s na 6 tot 8 weken nog steeds gebieden met ontsteking laten zien, spreekt men van een chronische longontsteking.

Wie loopt het meeste gevaar?

Een longontsteking kan op iedere leeftijd optreden, ook bij mensen die van te voren gezond waren. Maar er zijn bepaalde factoren die de kans op een longontsteking vergroten (risicofactoren).

Wat betreft de leeftijd zijn vooral babies onder de 12 maanden en volwassenen boven de zestig vatbaar. Risicofactoren zijn een verminderde weerstand, speciale vatbaarheid voor besmettelijke ziekten, bewustzijnsstoornissen, slikstoomissen (dysfagie), alcoholisme en debiliteit. Vaak zijn longontstekingen een begeleidend verschijnsel of een complicatie van andere ziekten.

Daarbij komen in eerste instantie aandoeningen van de ademwegen en longen in aanmerking, bijvoorbeeld infectieziekten zoals kinkhoest, mazelen, griep, leptospirose, malaria en tyfus, verder verschillende soorten kanker (kwaadaardige tumoren, leukemie) en andere algemene ziekten, bijvoorbeeld ontstekingsachtige aandoeningen van het bindweefsel (collageenziekten).

Soms worden longontstekingen door bacteriën veroorzaakt. Bij kinderen zijn vaak virussen voor de ziekte verantwoordelijk.

Dame met longontsteking

Pneumococcen pneumonie

Meestal wordt een bacteriële longontsteking door de Streptococcus pneumoniae veroorzaakt. Vaak gaat er een virale infectie van de bovenste ademwegen aan vooraf (bijvoorbeeld een verkoudheid). De ziektekiemen komen via de bovenste luchtwegen in de long terecht, hechten zich aan de kleinere luchtwegvertakkingen (bronchioli), vermenigvuldigen zich en brengen het ontstekingsproces op gang. Zo’n pneumonie begint meestal plotseling met enkele aanvallen van koude rillingen. Daarna volgt koorts, pijn bij de ademhaling en het ophoesten van slijm.

De pneumococcen-pneumonie wordt met penicilline behandeld. Bij ernstige vormen volgt opname in het ziekenhuis, want ondanks de antibiotica is er 5 procent kans op sterfte.

Stafylococcen-pneumonie

Stafylococcen staan op de tweede plaats als verwekker van de bacteriële pneumonieën. De symptomen zijn met die van de pneumococcen-pneumonie te vergelijken. Vaak verloopt de ziekte heel heftig, de patiënt voelt zich lichamelijk erg verzwakt. De behandeling bestaat uit antibiotica. Ook hier kan opname in het ziekenhuis nodig zijn, aangezien 30 tot 40 procent kan overlijden.

Pneumonie door Haemophilus influenza

Longontsteking door Haemophilus influenza komt bij kinderen regelmatig voor, bij volwassenen maar zelden. Deze bacterie is ook voor andere ziekten verantwoordelijk, bijvoorbeeld meningitis (ontsteking van de hersen en ruggenmergsvliezen). Ook deze longontsteking wordt met antibiotica behandeld.

Viruspneumonie

Verschillende virussen kunnen een longontsteking veroorzaken. De bekendste verwekkers zijn het influenzavirus, het adeno virus, het parainfluenza-virus en het RS-virus (respiratoir-syncitiaal). De virussen dringen in het epitheelweefsel van de bronchiën binnen en veroorzaken een bronchiolitis. Deze infectie kan zich verder ontwikkelen tot een pneumonie.

Algemene symptomen zijn hoofdpijn, koorts, spierpijn en ophoesten van slijm. Voor de virale pneumonie bestaan geen specifieke medicijnen, men kan alleen de symptomen bestrijden.

Andere pneumonieën

Een longontsteking kan ook door schimmels en parasieten veroorzaakt worden of door het inademen van een vreemd voorwerp, chemische stoffen, vloeistoffen of sekreten. Aangezien de vatbaarheid voor bacteriële infecties daarbij toeneemt, worden ook hier antibiotica gegeven.

Hoe kan men een longontsteking voorkomen?

Als mensen al ziek zijn, kan men de volgende maatregelen nemen om een longontsteking te voorkomen:
* Het bovenlichaam hoog leggen.
* Ademoefeningen, fysiotherapie (tapotage).
* Vochtig houden van de inademingslucht.
* Het slijm laten ophoesten.
* Zorgvuldige mondhygiëne.

Nog geen reacties geplaatst, wees de eerste.



Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*